Verb Types

The verbs can be classified according to both Structure and Function.

فعل را می توان بر اساس ساختار (Structure)  و نقش نحوی (Function) تقسیم بندی نمود.

Classification by structure:

1.REGULAR vs. IRREGULARبا قاعده – بی قاعده

2. STATIVE vs. DYNAMIC ایستا – پــویا

Classification by Syntactic Function:

1.TRANSITIVE vs. INTRANSITIVE متعدی – لازم

2. FULL vs. AUXILLARYکامل – کمکی  

3. FINITE vs. NON-FINITEاصلی- همراه

تقسیم بندی فعل بر اساس ساختار:

الف) فعل باقاعده Regular و فعل بی قاعده Irregular

فعل با قاعده فعلی است که شکل کذشته و اسم مفعول Past Participleیا اصطلاحاً قسمت سوم فعل آن با اضافه کردن –d یا –edبه ریشه ی فعل ساخته می شود.

نکته : فعل باقاعده دارای 4 شکل مختلف است.

1)   Basic Form (verb)شکل فعلی که در فرهنگ لغت می بینید.

2)   –s Form (verb-s)شکلی که برای ساخت زمان حال ساده به کار می رود.

3)   –ED Form (verb –ed)شکلی که برای گذشته و اسم مفعول به کار می رود.

4)   –ING Form (verb –ing)  کار می رود.بهingشکلی که برای    

فعل با قاعده فعلی است که شکل گذشته و اسم مفعول آن به گونه ای متفاوت از فعل با قاعده ساخته می شود(یعنی با –ed) ساخته نمی شود.

ب) فعل ایستا Stative و فعل پویا Dynamic

فعل ایستا Stative  مثل Know (دانستن) ، Like(دوست داشتن) ، Understand(فهمیدن) جزو فعل های معیوب و ناقص بشمار می آیند زیرا این گونه فعل ها به لحاظ ساختاری کامل نیستند و شکل زمان های استمراری (حال استمراری ، گذشته ی استمراری ، آینده ی استمراری ، آینده ی کامل استمراری ، حال کامل استمراری ، گذشته ی کامل استمراری ) ندارند.

فهرست زیر فعل های ایستا را شامل می گردد :

 Appear(seem)          be                    believe             care                  concern

 Consist of                dislike              expect              feel(think)                forget

 Forgive                   have                 keep on            know                        like

 Love                       matter              mean                        mind                 notice

 Owe                        own                  possess             prefer               realize recognize                refuse               remember         see                   seem  smell                      suppose            think                trust                 understand     want                    wish

فعل پویا Dynamic فعلی است که با آن همه ی زمان های دستوری را می توان ساخت.این گونه فعل ها ، فعل های معمولی هستند.به فعل save  نگاه کنید :

I save money.حال ساده  

I am saving money. حال استمراری

I saved money.گذشته ی ساده

I was saving money.گذشته ی استمراری

I had saved money.گذشته ی کامل

I have saved money.حال کامل

I have been saving money.حال کامل استمراری

I had been saving money.گذشته ی کامل استمراری

I will save money.آینده ی ساده

I will be saving money.آینده ی استمراری

I will have been saving money.آینده ی کامل استمراری

فعل های پویا در 11 زمان دستوری ، قابلیت صرف شدن را دارا هستند.

تقسیم بندی فعل بر اساس نقش نحوی Syntactic Function:

1) فعل لازمIntransitive  و فعل متعدی Transitive

نکته : فعل متعدی فعلی است که مفعول را اداره می کند.مثل : have  که می بایست مفعول داشته باشد.

نکته : فعل لازم فعلی است که این خصوصیت را ندارد زیرا مفعولی ندارد که آن را اداره کند.

They laughed.

We paused.

2) فعل کاملfull  و فعل کمکی auxiliary

نکته : فعل کامل فعلی است که به هیچ فعل دیگری متکی نیست و خود به طور مستقل در جمله ایفای نقش می کند.

نکته : فعل کمکی چنین نیست.

نکته : بخش اعظم افعال یا کاملند و یا کمکی ، اما سه فعل اولیه (HAVE , DO , BE) هم فعل کمکی هستند وهم فعل کامل.

مثلاً: در این جمله فعل be یک فعل کامل است.He is a student.                         

ولی در این جمله ، فعل کمکی است.He is studying.                                           

نکته : فعل اگر به معنی داشتن ، خوردن ، مجبور بودن ، نوشیدن ، و ... باشد فعل کامل محسوب می شود ودر زمان حال ساده تغییرات آن با do  وdoes و در گذشته با did  می باشد.

Do you have any change?داشتن

What time do you have breakfast?خوردن

Do you have to have a visa to go to America?مجبور بودن / داشتن

Did you have any drink? نوشیدن

نکته : افعال کمکی  Modal auxiliaryزیر مجموعه یauxiliary  بوده که دارای ویژگی های خاصی هستند که مهم ترین و برجسته ترین آن این است که -S سوم شخص ندارند.

3)فعل اصلیFinite  و فعل همراه Non-finite

فعل Finiteیا فعل اصلی ,قسمت اصلی عبارت فعلی جمله را تشکیل می دهد و به لحاظ شخص و مفرد و یا جمع بودن با فاعل مطابقت داشته ودر زمان های مختلف و بر حسب سه حالت فعل Moodصرف می شوند.

My brother goes to work every day.

نکته : نام دیگر این فعلPredicator است.

نکته : تمام شکل های فعل بجزInfinitive شکل مصدر و –ing participleو –ed participle را فعل فعل اصلی یا می نامند.

He kicked the ball.

He kicks the ball.

فعل non-finite هر گونه فعلی که با فعل اصلی می آید ( مثل :-ing  یا قسمت سوم فعل -edو یا مصدرinfinitive ).

He is writing. ( non-finite)

I have written.( non-finite)

I can write.( non-finite)

Kicking the ball , he injured his foot.

Non-finite                                              finite